عده‌ای معتقداند که ویگوتسکی انقلابی در دانش روان‌شناسی پدید آورده است. خصوصیتی که آرای ویگوتسکی را برای دانش‌پژوهان پرکشش می‌سازد، چگونگی روی آوری او به بررسی اساسی‌ترین و مهم‌ترین مسئله شناخت و معرفت، یعنی ارتباط زبان و تفکر است. او این ارتباط را در جریان رشد و تحول فردی و نوعی مطالعه می‌کند، با روشی که روان‌شناسان پیش از او در آلمان و روان‌شناس معاصر او -پیاژه- در سوئیس مطالعه می‌کردند. یافته‌های او در طیف وسیعی از مسائل روان‌شناسی، نوروپسیکولوژی، زبان‌شناسی، دانش شناخت و معرفت‌شناسی کاربردی پیدا می‌کند. این کتاب که مهم‌ترین کتاب ویگوتسکی است نظریه‌های او را دربارۀ روان‌شناسی رشد، روان‌شناسی زبان و زبان‌شناسی به تفصیل شرح می‌دهد. این کتاب از منابع کلاسیک و بسیار مهم رشته‌های زبان‌شناسی و روان‌شناسی زبان و رشد به شمار می‌آید.